Александр Даржай

Чеди хемниң белдиринде калбак хаваа
Серге кежи шээжимектиг урянхай эр
Кыпчак-биле дужа бергеш, хыйыр-кылчаң
Кымчалажып турган-даа боор, канчап билир.
Эрткен төөгү арыннарын хорум-даштар
Эртемденге ажыда соп, номчуткай аан.
Сарыг хову, меңги баштыг дагларывыс
Шагдан тура амыр-дышты көрүп чорбаан:
Көшкүн тыва кидис өө-даа чырык хүндүс
Хөрлээ отка чалбыышталдыр хып-даа чораан.
Кыпчактың өө база ол дег даңгаар эртен
Кызыл хаяа өңүн хунаап, хып-даа чораан…
Өгбелерниң өлүм-хайга чыгаттырган
Өртемчейге чуртталгазы ындыг турган.
Ынчалза-даа хову-дагга өглеривис
Ыжы дээрже чандаңнардан шөйлүп турган.
Салгал дамчып, уран ыры уттунар чок,
Чарынныга чарнын дээспес Маадырларга
Мөңге шагның йөрээли бооп диңмиттелген…
Бөгүн ону бодап кээрге, хөй-ле бодал
Башка кирип, дүвүренчиг дойлуп кээр-дир:
Амыдырал кара дүнче шилчип болур
Амгы шагның дайыны-даа коргунчуг-дур.
Артып калыр салгалдарга кандыг ырның
Аялга бооп, чеде бээри чигзинчиг-дир.
Ынчалза-даа кижи-бүрү төлдеринге
Ыйба-хүлдү өнчү кылдыр кайын күзээр.
Амбук чадыр, кирбииш бажың, кидис өглер
Чадаңындан ак-көк ыжы дээрже үнүп,
Шайы хайнып, кезээ шагда мөңге турар.

«Улуг-Хем», 61, 1985